Frg. Bob. nom. Passalacqua 3, 1 tit. - 6, 13-24
31 tit.‹DE NOMINE›
2-44‹…› nam legimus apud Lucretium et Vergilium
‘terrai frugiferai’
pro ‘terrae frugiferae’ et
5‘aulai medio’
pro ‘aulae’, item
‘atque aurai simplicis ignem’
pro ‘aurae’, item
‘dives pictai vestis’
10pro ‘pictae’; apud Sallustium quoque ‘duobus senati consultis’ pro
‘senatus’; apud Terentium etiam
‘nihil ornati, nihil tumulti’,
item
‘eius anui causa’
pro ‘ornatus, tumultus, anus’; item apud Vergilium
‘libra die somnique’
pro ‘diei’ et apud Sallustium ‘dubitauit acie pars’ pro ‘aciei’. Sed
haec omnia usurpando vindicavit sibi vetustas, posteritas explosit.
45-253, 5Omnis etiam nominativus secundae declinationis ‘‑us’ pura terminatus
praecedente ‘‑i‑’ littera genitivum suum per duas ‘i’ proferri
faciat necesse est, ne minorem eum habeat numero syllabarum, cum
vel superare genitivus vel certe debeat adaequare nominativum suum,
ut ‘Horatius Horatii’. Similiter et neutra eiusdem declinationis quae
10‘‑i‑‘ habuerint ante ‘‑um’ geminabunt ‘i’ litteram ob eandem rationem, ut
‘folium folii, otium otii, tugurium tugurii, peculium peculii’, licet haec
antiquitas per ἀποκοπήν, id est ablata ‘i’ littera, enuntiaverit, ut ipse
de se Horatius
‘vatis Horati
15‘memorem sepulchro
scalpe querellam’,
Vergilius
‘pauperis et tuguri congestum [est]’,
item
20‘nec spes libertatis erat nec cura peculi’,
item
‘Parthenope studiis florentem ignobilis oti’
et alibi
‘hic tamen ille urbem Patavi sedesque locavit’
25pro ‘Horatii, tugurii, peculii, otii, Patavii’.
26-59Per omnes declinationes in Latinis nominibus
idem erit vocativus qui et nominativus, praeter Graeca, quae
et suis regulis serviunt et Latinis, et praeter ea quae et secundae declinationis
sunt et ‘‑us’ terminantur. Ea enim modo ‘‑e’ modo ‘‑i’ vocativum
determinant suum: tunc ‘‑i’, cum ‘‑us’ pura fuerit antecedente ‘‑i‑’ littera
et propria sint, non appellativa (ablata enim eadem ‘us’ syllaba faciunt
4, 5vocativum ut ‘Vergilius o Vergili, Terentius o Terenti’); tunc ‘‑e’,
cum ex his tribus vel unum defuerit, aut pura ‘‑us’, aut ‘‑i‑‘ antecedens,
aut ipsa proprietas. Excipitur unum ‘filius’: hoc enim, quamvis non
sit proprium, tamen regulae propriorum inrepsit et vocativum suum
fecit ‘o fili’, sicut ‘Iulius o Iuli’.
426 tit.DE VOCATIVO SINGVLARI.
26-612Nam neque feminini generis neque neutri nomina placuit hoc modo
enuntiari per genitivum pluralem, ac maxime neutra, ne et hic fieret
συνέμπτωσις nominativi singularis et essent iam non triptota sed
tetraptota, ut puta pro ‘templorum’ ‘templum’, quod est nominativi
et accusativi et vocativi. Item utriusque supradictae declinationis
dativus et ablativus pluralis ‘‑is’ syllaba terminatur, exceptis quae
ambiguitatis causa discernendae contra rationem recepta sunt: ‘filiabus,
deabus, equabus, mulabus’, item ‘ambabus, duabus’ [domo domorum
5, 5domibus]. Idque antiqui paene in omnibus faciebant, quae sub eadem
finalitate in utroque genere nunc proferuntur, ut puta ‘magni magnis’
et ‘magnae magnis’, ‘pudici pudicis’ et ‘pudicae pudicis’, ‘liberti libertis’
et ‘libertae libertis’. Haec antiqui ob discernendum sexum in femininis
‘magnabus, pudicabus, libertabus’ dicebant; sed a posteris illa tantum
10quae superius diximus in usu retenta sunt propter iuris necessitatem,
quod omnem ambiguitatem auferre voluit ex testamentis atque legatis.
510 tit.0, 10DE GENITIVO ET DATIVO PLVRALIBVS.
10-2510Prima declinatio et secunda
genitivum pluralem faciunt addita ‘‑rum’ syllaba ablativo casui singulari,
ut ‘ab hoc poeta horum poetarum, ab hoc docto horum doctorum’. Hic
tamen aliquotiens ornatus gratia vel metri necessitate vel consuetudine
vetustatis per συγκοπήν pronuntiatur. In prima quidem declinatione
15in his quae composita sunt, ut ‘caelicolarum caelicolum, omnigenarum
omnigenum’: Vergilius ‘superoque nitentem
caelicolum regi mactabam in litore taurum’,
idem
‘omnigenumque deum monstra et latrator Anubis’;
20‘amforae’ etiam non ‘amforarum’, sed ‘amforum’: ita enim semper esse
dicendum iam inde antiquitus obtinuit. In secunda vero declinatione
tantum cum sint generis masculini, ut ‘virorum virum’,
‘arma virum tabulaeque’,
‘modiorum modium’, sicut Tullius ubique, ‘sestertiorum sestertium’.
25-71025Et sunt omnia huiusmodi Graeca, nullo alio genere sub hac finalitate
in tertiam veniente declinationem. Qui autem ‘poematorum, emblematorum,
plasmatorum’, declinaverunt, vitiose et contra rationem
locuti sunt, nec est eorum auctoritas admittenda, licet magni sint
nominis. Item omnia neutri generis ‘‑e’ terminata et ablativo singulari
30‘‑i’ littera finientur et addita ‘‑um’ syllaba facient genitivum pluralem, ut
‘monile monili monilium, sedile sedili sedilium, praesepe praesepi
praesepium’. Omnia nomina ‘‑o’ terminata et ablativo singulari ‘‑e’ finientur
et eadem in ‘‑u‑‘ commutata et adsumpta ‘‑m’ littera facient genitivum
pluralem, ut ‘hic Cato ab hoc Catone horum Catonum, haec
virgo ab hac virgine harum virginum’. Nullum excipitur: nam ‘pondo’
6, 5indeclinabile est; item ‘octo’ non solum indeclinabile sed etiam numeri
pluralis et nunc de singulari loquimur nominativo. ‘‑I’ quae terminantur
indeclinabilia sive aptota seu monoptota sunt eaque omnino
duo tantum reperiuntur, ‘frugi’ et ‘nihili’. Et sunt generis omnis,
‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc frugi, huius frugi, huic frugi’, ‘hunc’ et ‘hanc’ et ‘hoc
10frugi’, similiter pluralia; eodemque exemplo ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc nihili’.
613-24Tertiae declinationis ablativus singularis aut ‘‑e’ aut ‘‑i’ terminatur.
‘‑I’ si fuerit terminatus, addita ‘‑um’ syllaba facit genitivum pluralem,
15ut ‘ab hoc facili horum facilium, forti fortium’. ‘‑E’ vero finito eodem
casu modo ‘‑e’ littera in ‘‑um’ conversa fiet genitivus pluralis, ut ‘ab hoc
homine horum hominum’, modo in ‘‑i‑‘ commutata et addita ‘‑um’, ut ‘ab
hoc colle horum collium, ab hoc monte horum montium’. Quando
tamen ‘‑e’, quando ‘‑i’ terminetur, technici vix distinxerunt, ideoque,
20ut ex illorum traditione colligere potui, quam potero paucis exponam.
Neutra omnia quae nominativo singulari ‘‑a’ fuerint terminata
et ablativo singulari ‘‑e’ littera finiuntur eademque in ‘‑um’ sillabam
commutata facient genitivum pluralem, ut ‘poema poemate poematum,
emblema emblemate emblematum, plasma plasmate plasmatum’
Critical apparatus
‹DE NOMINE›] opus initio mutilatum caret inscriptione in B PassalacquaLucretium] falso grammatium Lucreti nomen in Enni locum posuisse coni. Beckerus 1847, 56‘terrai frugiferai’] Apud Lucretium haec non leguntur Passalacquaaciei] acei Bἀποκοπήν] αποκοπη B[est]] congestum est est fortassis e compendio vocis cespite ortum est, sed fieri etiam potest ut est a praecedenti verbo congestum duplicatum sit BSINGVLARI] singulare Bfieret συνέμπτωσις] fierit συεμπτωσις Btetraptota] τετραπτοτα B; τετραπτωτα B1 om. del. Passalacquavoluit] voluerunt cf. Char. ?, ? et Pomp. GL V 189, 1-4 Keilveniente] venientem Blittera] litteram But B1: ut quod Bfiniuntur] finientur fort. recte De Nonno
Quotation layer
Verg. Aen. 3, 354Verg. Aen. 6, 747Verg. Aen. 9, 26Ter. Haut. 287 anui] anuis Char. 68, 25
cf. Char. 16, 27 frugiferai] Ennius in annalibus Ars Bob. 10, 26
Sall. Catil. 36, 5 consultis] decretis
Ter. Andr. 365Verg. georg. 1, 208Sall. hist. frg. 1, 41
Verg. Aen. 1, 247Verg. ecl. 1, 32Verg. georg. 4, 564Verg. ecl. 1, 68
Verg. Aen. 3, 20-21Verg. Aen. 1, 119Verg. Aen. 8, 698 cf. Cic. Verr. 2, 3, 170 Cic. Verr. 2, 4, 18